Het is een blog uit de “oude doos”.
Toch is deze niet verjaard. Het verteld ons over rouw vanuit verschillend perspectief.
Is het je vader/moeder, je partner, je kind, je broer of zus. Ieder beleefd het vanuit z’n eigen plek.
In 2010 deed ik de opleiding tot kindercoach. Al snel wist ik dat ik me wilde verdiepen in kinderen en verlies. Tijdens deze verdieping ging ik mezelf steeds beter begrijpen. Waarom ik gedaan had wat ik had gedaan. Dat er geen goed en fout is.
Dat we allemaal onze eigen manier van rouwen hebben. Dat mijn vader op zijn manier zijn beste best heeft gedaan etc.
Wat ik me toen nog niet realiseerde, dat bij verliesbegeleiding van kinderen ook verliesbegeleiding van ouders hoort. Lees verder
Leave a Comment